Αφιερώματα

Βενεζουέλα, εκεί που ο παράδεισος θύμισε κόλαση…

Βενεζουέλα
Βενεζουέλα

Όλη η Βόρεια πλευρά της βρέχεται από την θάλασσα της Καραϊβικής, στην ζώνη του τροπικού μια άλλοτε πλούσια χώρα και πανέμορφη χώρα βυθίζεται καθημερινά σε ένα κυκεώνα συμφερόντων και εκμετάλλευσης. Η Βενεζουέλα, τέταρτη δύναμη παγκοσμίως στην παραγωγή πετρελαίου παλεύει να ορθοποδήσει οικονομικά και ο λαός της να γλιτώσει από την εξαθλίωση.

Ένας επίγειος παράδεισος που είχε την ατυχία εκτός από την φυσική του ομορφιά να έχει και τεράστιες ποσότητες πετρελαίου στο υπέδαφος του. Ο ψηλότερος καταρράκτης του κόσμου το “White angels” σε καθηλώνει με την απαράμιλλη ομορφιά του, παραλίες με καταγάλανα νερά και τροπικά δάση βγαλμένα από ταινία του Χόλιγουντ.

Πριν από κάποια χρόνια είχες την ευκαιρία να απολαύσεις όλες τις ομορφιές αυτού του τόπου χωρίς να φοβάσαι για την ζωή σου, όπως σήμερα. Ο στρατός εδώ και δεκαετίες έχει αναλάβει τον έλεγχο της χώρας και ο Ούγκο Τσάβες διατηρούσε την οικονομική και κοινωνική συνοχή της χώρας. Όταν μας επισκέφτηκε ο στρατός πάνω στο πλοίο οι στρατιώτες είχαν την εικόνα μιας μη εξαθλιωμένης χώρας, μιας Βενεζουέλας από τα παλιά. Δεν χρειάστηκε όμως πολύς χρόνος για να γκρεμιστεί η πρώτη εντύπωση. Ζήτησαν να επισκεφτούν τις αποθήκες του πλοίου και πήραν όσα τρόφιμα μπορούσαν και είδη πρώτης ανάγκης.

Συζητώντας αρκετή ώρα με τους στρατιωτικούς προσπαθούσα να εικονογραφήσω στο μυαλό μου τη σημερινή κατάσταση του άλλοτε παραδείσου που είχα γνωρίσει. Οι μισθοί τους είχαν φτάσει τα 7 δολάρια τον μήνα και η μαύρη αγορά ανθούσε. Τα ράφια των super market ήταν άδεια και μόνο στην μαύρη αγορά έβρισκε κάνεις φαγητό και σε τιμές που ήταν απαγορευτικές για όλους. Πουλούσαν τα χρήματα τους σαν σουβενίρ καθώς πλέον δεν είχαν καμία αξία με σκοπό να εξοικονομήσουν λίγα δολάρια παραπάνω. Με 10 δολάρια αγόρασα όλα τα νομίσματα της Βενεζουέλας συνολικής αξίας 1,5 δολαρίου. Η ειρωνεία είναι ότι για εμένα ήταν απλά 9 ευρώ και εμπλούτισα την συλλογή μου για εκείνον όμως ήταν ο μισθός ενός μήνα.

Χρήματα στη Βενεζουέλα
Χρήματα στη Βενεζουέλα

Κάποια στιγμή μια βάρκα πλησίασε το πλοίο και πουλούσε τρόφιμα. Τους δώσαμε 20 δολάρια και μας έδωσαν όλη την πραμάτεια τους. Τελάρα με γαρίδες, ψάρια και καβούρια. Στο δίπλα καράβι, ανέβηκαν πάνω έδεσαν μέλη του πληρώματος και έκλεψαν μπογιές. Πέρυσι είχα βρεθεί ξανά στην Βενεζουέλα και έμεινα ένα βράδυ σε ένα ξενοδοχείο στο Puerto la Cruz. Ένα ξενοδοχείο που θύμιζε την αίγλη και τον πλούτο της χώρας.

Ventur, Puerto la Cruz
Ventur, Puerto la Cruz

Δυστυχώς όμως οι μισές πτέρυγες του ήταν κλειστές, το καζίνο και το κλαμπ που είχε ήταν κλειστό και ενώ η εξωτερική του εμφάνιση έδειχνε πλούτο, το εσωτερικό του φώναζε την κατάσταση και την φθορά της χώρας. Έξω στον δρόμο ο κόσμος σταματούσε αυτοκίνητα για να τους μετακινήσουν σε άλλο μέρος καθώς δεν είχαν λεφτά για την μετακίνηση τους. Ακόμα και οι στρατιωτικοί λόγω έλλειψης πετρελαίου μετακινούνταν με ωτοστόπ και όχι με τα στρατιωτικά οχήματα. Πήραμε μερικούς μαζί μας και τους αφήσαμε λίγα χιλιόμετρα παρακάτω. Αυτή είναι η καθημερινότητα εκεί. Δεν μπορούσε εύκολα να αρνηθεί κάνεις γιατί φοβόταν μην υποστεί συνέπειες.

Μια κοινωνικό-οικονομική εξαθλίωση στο όνομα του πετρελαίου κατάντησε μια πλούσια χώρα σε κόλαση. Μια κόλαση εμφυλίου που προσμετρά ήδη αρκετούς νεκρούς και η σπίθα της επανάστασης έχει ήδη φανεί. Μένει να γίνει φλόγα και η χώρα να παρέλθει σε μια περίοδο απόλυτου χάους. Ένα χάος που ήδη έχει σκεπάσει το πέπλο του σε όλο το μήκος και πλάτος της Βενεζουέλας για έναν και μόνο λόγο...γιατί ο πρόεδρος Μαδούρο αποφάσισε να γυρίσει την πλάτη στην Αμερική και εξάγει όλο το πετρέλαιο της χώρας στην Ρωσία και την Κίνα εκεί που πάμε και εμείς τώρα. Ο μαύρος χρυσός έπνιξε τον παράδεισο στο σκοτάδι….

Μάνος Σταφυλαράκης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Content is protected !!