Ταινίες & Σειρές

Ταινίες με… Saddy end!

Η τεράστια βιομηχανία του κινηματογράφου περισσότερο από έναν αιώνα συνεχίζει να συναρπάζει τους θεατές καθώς εξελίσσεται παράλληλα με την τεχνολογία και τις απαιτήσεις του κοινού.

Η πρώτη κινηματογραφική προβολή προκάλεσε τον τρόμο στο κοινό καθώς έδειχνε ένα τρένο να περνάει από ένα σταθμό. Ο κόσμος έφυγε τρομοκρατημένος από την αίθουσα καθώς νόμιζε ότι το τρένο θα έπεφτε πάνω τους!

Σήμερα, με την εξέλιξη των ειδικών εφέ συνεχίζει να συναρπάζει το κοινό μαγεύοντάς το και κρατώντας πολλούς φανατικούς θαυμαστές σε αγωνία για το μέλλον και την περαιτέρω εξέλιξη του.

Πολλές φορές ο κινηματογράφος, ειδικά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, χρησιμοποιήθηκε ως μέσω προπαγάνδας. Όλοι μας ξέρουμε τον ατρόμητο Αμερικανό που με ένα ξυραφάκι και μια πινέζα εξολόθρευε τους αντιπάλους που συνήθως ήταν ένας οργανωμένος στρατός.

Μέσα σε αυτές τις δεκαετίες ο κινηματογράφος παγιδεύτηκε σε ένα κλισέ και ένα μοτίβο που λίγοι τόλμησαν να αλλάξουν. Ήταν το κλισέ του happy end. Σχεδον σε όλες τις ταινίες το τέλος είναι πάντα ευτυχισμένο ακόμα και στα θρίλερ καθώς στο τέλος βρίσκουν τον δολοφόνο και τον εξολοθρεύουν και όλοι ζουν και καλά και εμείς ακόμη καλύτερα.

Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως θα δούμε παρακάτω, πολλές ταινίες, οι οποίες άφησαν εποχή το τέλος δεν ήταν καλό και έκανε πολύ κόσμο ιδιαίτερα γυναίκες να γεμίζουν χαρτομάντιλα με δάκρυ και πόνο αλλά και πάλι ο σεναριογράφος άφηνε μια ανάλαφρη αίσθηση αισιοδοξίας ή κάποιο μήνυμα για το μέλλον ώστε να χρυσώσει το χάπι του θεατή.

Πάμε να δούμε μερικές από αυτές τις ταινίες και αν έχετε κάνει το λάθος να μην έχετε δει έστω και μια πάρτε χαρτομαντιλάκια, σιγουρευτείτε ότι δεν είστε μόνοι σπίτι και έχετε μια αγκαλιά παρηγοριάς δίπλα σας, βάλτε στις επείγουσες κλήσεις την ψυχολογική υποστήριξη και ξεκινήστε.

1. Φθινόπωρο στην Νέα Υόρκη (Δραματική, 2000)

Πρωταγωνιστές είναι ο Ρίτσαρντ Γκιρ και η Γουινόνα Ράιντερ. Ο Γουιλ Κιαν (Γκιρ) είναι ένας γοητευτικός 50αρης που τον ερωτεύεται η κατά πολύ νεότερη του Σάρλοτ Φιλντινγκ (Ράιντερ). Η Σάρλοτ όμως έχει μια πολύ σοβαρή πάθηση στην καρδιά και θέλει να ζήσει έντονα το πάθος της με τον Γουιλ. Πολύ παρεμβαίνουν για να διακόψουν αυτή την σχέση καθώς ο Γουιλ είχε παλιότερα σχέση και με την μητέρα της Σάρλοτ. Τα περισσότερα στην οθόνη για όσους δεν την έχουν δει.

2. Το Ημερολόγιο (Δραματική, 2004)

Τον καιρό που οι Έλληνες διοργάνωναν τους Ολυμπιακούς αγώνες ένας άλλος Έλληνας ο Νικ Κασσαβέτης στην άλλη άκρη τους Ατλαντικού πρόβαλε μια ταινία-έπος που ανέδειξε τότε τον Ράιαν Γκοσλινγκ και νομίζω ότι είναι περιττό να γράψω το στόρι της ταινίας καθώς πιστεύω την έχουν δει όλες οι γυναίκες και έβαλαν με το ζόρι και τον σύντροφο τους να την δουν μαζί και εννοείται ότι παραδέχτηκε ότι του άρεσε θέλοντας και μη.

3. Το Τελευταίο Γέλιο (Κωμωδία, 2019)

Μία ολοκαίνουρια ταινία του Netflix η οποία ίσως σας φαίνεται περίεργο που είναι κωμωδία και την έβαλα σε αυτή την κατηγορία. Όπως ανέφερα παραπάνω το τέλος καμία φορά δεν είναι ευχάριστο αλλά το παρουσιάζει έτσι ο σκηνοθέτης ώστε να είναι πιο ανάλαφρο και στην προκειμένη περίπτωση αστείο. Μετά τη συνταξιοδότησή του, ο ακούραστος μάνατζερ Αλ (Ρίτσαρντ Ντρειφους) επανασυνδέεται με τον παλιό του πελάτη, τον Μπάντι (Τσεβι Τσεις), και τον πείθει να επιστρέψει στους κύκλους της κωμωδίας. Ο Μπαντι όμως είναι άρρωστος αλλά αυτό δεν τον σταματά ώστε να κάνει το γύρο της Αμερικής και να ζήσει το όνειρο μια καριέρας κωμικού που την είχε ασκήσει πριν 50 χρόνια.

4. Σκοτεινός κόσμος (Δραματική, 2005)

Η Αν Χάθαγουεϊ πρωταγωνιστεί σε μια ταινία η οποία μας δείχνει την κοινωνική απόκλιση της Αμερικής καθώς επίσης και την σκοτεινή πλευρά των συμμοριών και των ναρκωτικών. Η Αλισον (Χάθαγουεϊ) είναι μια κοπέλα από ένα πλούσιο προάστιο του Λος Αντζελες, η οποία επηρεασμένη από την ζωή των συμμοριών, θέλει να αφήσει την βαρετή πλούσια ζωή της και να ζήσει την αδρεναλίνη όπως πιστεύει της ανομίας. Δυστυχώς, όμως, δεν θα είναι όπως τα έχει φανταστεί τα πράγματα καθώς παρασέρνει και μια φίλη της η οποία θα πέσει θύμα βιασμού. Πολύ όμορφη ταινία η όποια μας δισάσκει όπως αναφέρει στην αφίσα της ”στην ζωή πρέπει να υπάρχουν όρια”.

5. Ο Κουρέας της Σιβηρίας (Δραματική, 1998)

Κράτησα για το τέλος μια, κατά την γνώμη μου, από τις καλύτερες και πιο καλογυρισμένες ταινίες του κινηματογράφου. Αμερικανική και ρωσική παραγωγή ή μάλλον καλύτερα υπερπαραγωγή καθώς η ταινία διαρκεί 4 ώρες και 35 λεπτά τα οποία όμως αξίζουν κάθε δευτερόλεπτο! Είναι ο δυνατός έρωτας ενός αξιωματικού του στρατού της Ρωσίας την εποχή των τσάρων και μιας Αμερικανίδας όπου θα τους οδηγήσει στην καταστροφή. Εκείνος θα φτάσει μέχρι και στην απόταξη και τη φυλάκιση για χάρη της, όμως εκείνη δεν θα καταφέρει να μείνει κοντά του. Θα αλλάξει την ζωή του επιλέγοντας χωριστούς δρόμους και όταν εκείνη θα επιστρέψει θα είναι πολύ αργά!

Μάνος Σταφυλαράκης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Content is protected !!