Αφιερώματα

Τα χρυσάνθεμα μαράθηκαν Μάνο…

Μάνος Ελευθερίου, αφιέρωμα
Μάνος Ελευθερίου, αφιέρωμα

Ο τελευταίος πυλώνας πολιτισμού και τέχνης έσβησε στις 22 Ιουλίου του 2018. Ο Μάνος Ελευθερίου είχε φύγει μακριά μας αφήνοντας πίσω του ένα δυσθεώρητο και ανεκτίμητης πολιτιστικής αξίας έργο. Ποιητής, πεζογράφος, στιχουργός, θεατρικός συγγραφέας, επιμέλεια σε πολλές εκδόσεις, συγγραφέας παιδικών βιβλίων και πολλά άλλα.

Ένας αναρχικός παππούς όπως ήθελα να τον αποκαλώ. Ένας παππούς που θα θέλαμε όλοι να γνωρίσουμε και να μας ταξιδέψει με τον λόγο του. Ήταν μοναδικός ο τρόπος που μπορούσε να ελέγξει τον χείμαρρο συναισθημάτων που ανάβλυζε από την καρδιά του και να τα εκφράσει με μια απλότητα στον λόγο του και μια γαλήνη στο πρόσωπο του που συνέπαιρναν κάθε ακροατή. Ο παππούς που άκουγε τις ιστορίες ανθρώπων και αμέσως γεννιόταν ένα αριστούργημα. Δεν έγραψε ποτέ για το κέρδος. Πότε για να γίνει πιο πλούσιος. Κάθε του έργο ήταν μια κατάθεση ψυχής.

Δεν αποδέχτηκε ποτέ το μεγαλείο του. Δεν πίστευε ότι είναι σημαντικός. Απλά μετέφερε σε ένα άδειο χαρτί κάθε πληγή της ψυχής του. Γιος ναυτικού από την Σύρο, που στο ξεκίνημα του προσπάθησε μόνος του να εκδώσει την πρώτη του ποιητική συλλογή χωρίς επιτυχία. Ύστερα, γράφτηκε σε πολλές θεατρικές σχολές με απώτερο σκοπό να απορροφήσει όσα στοιχεία μπορεί για το θέατρο ώστε να γράψει τα δικά του έργα. Μετά, ασχολήθηκε με το τραγούδι και σε συνεργασία με τον Μίκη Θεοδωράκη μεγαλούργησε παρόλο που κατά την διάρκεια της Χούντας απαγορεύτηκαν όλα όσα προσπάθησε να εκδώσει.

Αυτό δεν τον εμπόδισε να συνεχίσει να γράφει και μετά τον καιρό της Μεταπολίτευσης είχε ένα πλούσιο υλικό να χαρίσει στον κόσμο. Όλα του τα έργα τα δώρισε στην βιβλιοθήκη της Σύρου και στην βιβλιοθήκη Λασκαρίδη, στον Πειραιά…πρωτότυπες εκδόσεις και δίσκους με το ατελείωτο έργο του αλλά και εκδόσεις άλλων ποιητών και συγγραφέων που είχε στην κατοχή του.

Τον μόνο που δεν αποχωριζόταν ποτέ, όπως ο ίδιος δήλωνε, ήταν τα βιβλία του Παπαδιαμάντη. Δεν θέλω να μείνω περισσότερο στο έργο του διότι είναι κάτι ανυπολόγιστο. Ίσως γιατί ο Μάνος Ελευθερίου βρίσκεται σχεδόν παντού. Και θα βρίσκεται για πάρα πολλά χρόνια ακόμη κοντά μας με το έργο του.

Και αν με ακούς Μάνο να ξέρεις ότι το ξημέρωμα εκείνο που έφυγες από κοντά μας το βράδυ κοιμήθηκα πλούσιος και το πρωί ξύπνησα φτωχός… Καλή σου νύχτα παππού…

Μάνος Σταφυλαράκης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Content is protected !!