Ταξίδια

TRAVEL BLOG #1- Λίμνη Πλαστήρα.

Συνήθως, οι χειμερινές διακοπές συνδέονται με το βουνό. Ένα ψηλό χιονισμένο βουνό με τις πλαγιές του ντυμένες από ένα λευκό μανδύα κωνοφόρων δέντρων. Χιόνια και μουντάδα έξω κι εσύ μέσα στη ζεστασιά του σπιτιού που σου προσφέρει ένα αναμμένο τζάκι. Οι πορτοκαλο-κόκκινες φλόγες που ξεπροβάλλουν από τα ερυθροπυρωμένα καυσόξυλα να χορεύουν στο μαντεμένιο κουτί ζεσταίνοντας τις πέτρες, το σώμα και την ψυχή.

Τι καλύτερο λοιπόν από ένα παραδοσιακό πετρόχτιστο χωριό στην μέση ενός πανέμορφου δάσους με όλες τις ανέσεις που μπορεί να σου προσφέρει ένα πολυτελέστατο ξενοδοχείο χωρίς όμως να ξεφεύγει από το ενδεδειγμένο στυλ που ορίζει το περιβάλλον του;

Για πρώτη φορά φέτος κατάφερα να βρω ένα μέρος που θα μπορούσα να χαρακτηρίσω ως τον απόλυτο χειμερινό προορισμό με το αντίστοιχο απόλυτα βουνίσιο ξενοδοχείο. Όταν ξεκινούσα για αυτή την τριήμερη εξόρμηση στην λίμνη Πλαστήρα στις αρχές του Δεκέμβρη είχα ακούσει από τους δικούς μου για την ομορφιά του συγκεκριμένου ξενοδοχείου αλλά και για την υπέροχη φύση της ευρύτερης περιοχής της λίμνης.

Οφείλω να πω ότι αν κι επαρκώς ενημερωμένος, κανείς δεν με είχε προετοιμάσει για την πρωτοφανή ομορφιά που θα συναντούσα!

Ένα πανέμορφο πετρόχτιστο χωριό πλήρως εναρμονισμένο με το πανέμορφο δάσος που το περιβάλλει, το ξενοδοχείο-χωριό Montanema χτισμένο μέσα στο φαράγγι του Ανθοχωρίου ανταμοίβει κάθε φιλοξενούμενο, μικρό και μεγάλο και αξίζει και το τελευταίο σεντ!

Καθένα από τα 33 ζεστά πετρόχτιστα παραδοσιακά σπιτάκια είναι έτοιμο να φιλοξενήσει και τον πιο απαιτητικό φιλοξενούμενο.

Το πανέμορφο εστιατόριο που αντικρύσαμε, όταν η γλυκιά και χαμογελαστή Άρτεμις, η υπεύθυνη του ξενοδοχείου, μας υποδέχτηκε, μας ενθουσίασε με την εξαιρετική αισθητική του καθώς το ξύλο και η πέτρα συνδυάζονταν μοναδικά με το όμορφο ζεστό τζάκι στο κέντρο της αίθουσας.

Δεν αργήσαμε να καταλάβουμε ότι το εστιατόριο «Φουρνιά» του ξενοδοχείου δεν ήταν μόνο φρου φρου και αρώματα και ο όμορφος χώρος δεν ήταν το μόνο που θα μας άφηνε άφωνους. Όταν ο ευγενέστατος Κωνσταντίνος, μας έφερε τα πιάτα της παραγγελίας μας, τα λόγια χάθηκαν και ο ουρανίσκος αφέθηκε να απολαύσει τις εξαιρετικές δημιουργίες του σεφ Ιορδάνη (και κυνηγού μανιταριών παρακαλώ!) και της παρέας του.

Όμως οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου δεν είχαν ολοκληρώσει τις εκπλήξεις τους. Το επόμενο κιόλας πρωί μας περίμενε ένα γεμάτο πρωινό γεύμα με σπιτικά προϊόντα όπως, παραδοσιακές χειροποίητες μαρμελάδες, σπιτικό αγελαδινό βούτυρο και γιαούρτι, ομελέτα από αυγά της φάρμας του ξενοδοχείου και ζυμωτό ψωμί.

Κανένας ταξιδιώτης δεν πρόκειται να μείνει ανικανοποίητος από την διαμονή του στο ξενοδοχείο. Έτσι για τους λάτρεις της περιπέτειας – όπως εγώ – το ξενοδοχείο διοργανώνει (καιρού επιτρέποντος) πεζοπορία στο δάσος για συλλογή μανιταριών και λίαν συντόμως όπως πληροφορηθήκαμε μαγείρεμα και γεύμα στο δάσος. Επίσης για τους μικρούς αλλά και τους μεγάλους επισκέπτες, διοργανώνονται δραστηριότητες όπως επίσκεψη στην φάρμα του ξενοδοχείου, παρασκευή χειροποίητης σοκολάτας, πλάσιμο κουλουριών και παρασκευή ζυμωτού ψωμιού με την βοήθεια του σεφ και της ομάδας του.

Επειδή όμως ως περιπετειώδης ταξιδιώτης έχω μια τάση προς την εξερεύνηση, μετά από ένα δυναμωτικό πρωινό γεύμα ξεκίνησα προς τους καταρράκτες του φαραγγιού διασχίζοντας το πανέμορφο μονοπάτι που ξεκινάει ακριβώς κάτω από το ξενοδοχείο. Μια πανέμορφη διαδρομή βγαλμένη θαρρείς από παραμύθι ή κατά άλλους από σκηνικό ταινίας τρόμου με την ομίχλη να καλύπτει μεγάλο μέρος του χιονισμένου τοπίου και τα λιγοστά έντονα πράσινα φύλλα να εναλλάσσονται με την κουβέρτα των καφέ που είχε απλωθεί στο μεγαλύτερο μέρος του μονοπατιού. Φτάνοντας στους καταρράκτες η απαράμιλλή ομορφιά του τοπίου μας συνεπήρε και μείναμε απλά να κοιτάμε με μια έκφραση γαλήνης ζωγραφισμένη μόνιμα στο πρόσωπο μας. Μια γαλήνη που επιβεβαίωναν οι μοναδικοί ήχοι που ακούγονταν το θρόισμα των φύλλων και το κελάρυσμα του τρεχούμενου νερού.

Την τελευταία ημέρα αποφασίσαμε να συνεχίσουμε δραστήρια το ταξίδι μας και κατεβήκαμε στην πλαζ Πεζούλας στα Καλύβια για μια βόλτα με τα υδροποδήλατα στην πανέμορφη λίμνη αλλά και για να δοκιμάσουμε τις ικανότητες μας στην τοξοβολία με αρκετά ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Η συνάντηση μας με τον συμπαθέστατο Γιώργο, ιδιοκτήτη του καφέ Άρτεμις στο Νεοχώρι έκρυβε ένα δώρο, καθώς ο αντιπρόεδρος της πανελλήνιας ένωσης μανιταρόφιλων Ελλάδας μας ενημέρωσε για την μεγάλη ποικιλία μανιταριών στην περιοχή και μας χάρισε ένα δείγμα των υπέροχων μανιταριών που ο ίδιος είχε συλλέξει για να το δοκιμάσουμε ως σούπα ή ψητό.

Ακολούθησε η επίσκεψη μας στο πανέμορφο – χτισμένο πάνω στο βράχο – μοναστήρι της Παναγίας της Πελεκητής, με την υπέροχη θέα.

Και πριν την αναχώρηση μας ένα πεντανόστιμο γεύμα στο εξαιρετικό εστιατόριο «Το μανιτάρι» λίγο έξω από το Νεοχώρι.

Αποχωρώντας, με μια δόση μελαγχολίας, από την μοναδική αυτή περιοχή (με ένα από τα καλύτερα κλίματα στον κόσμο – βάσει μελετών) επισκεφτήκαμε το μαγαζί της οινοποιίας Καραμήτρου στην Καρδίτσα (αν και ο στόχος μας ήταν το οινοποιείο αυτό – καθ’ αυτό) και μετά από μια σεμνή τελετή γευσιγνωσίας αγοράσαμε τα κρασιά που θα συνόδευαν τις γιορτινές ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, όπως το πασίγνωστο ερυθρό ξηρό Μεσενικόλας, το ροζέ ημίγλυκο αλλά και το λευκό ημίγλυκο.

Αναπολώντας τις στιγμές του ταξιδιού ακόμη οι εικόνες που έρχονται στο μυαλό μου μοιάζουν σαν παραμύθι. Ένα παραμύθι που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να ζήσετε και εσείς!!!

Παντελής Μακρής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Content is protected !!