Συνεντεύξεις

Βασίλης Κοντιπάνος, ένας προπονητής με όραμα!

Συναντηθήκαμε με τον Βασίλη Κοντιπάνο στο γήπεδο, στο φυσικό του περιβάλλον. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβε κανείς μας πώς κύλησε η ώρα, μιας και συζητoύσαμε  για κάτι που αγαπάμε πολύ και οι δύο, το ποδόσφαιρο! Βέβαια η κουβέντα μας κινήθηκε και σε θέματα εκτός ποδοσφαίρου! Ελπίζω να την απολαύσετε!

Βασίλη καλησπέρα και καλώς ήρθες στην ομάδα των blog-busters! Θα ήθελα να μας πεις λίγα λόγια για σένα ώστε να σε γνωρίσει καλύτερα ο κόσμος. Θες να μοιραστείς μαζί μας τι είναι αυτό που σε οδήγησε στην προπονητική;

Καλησπέρα Δημήτρη, σε ευχαριστώ για την πρόσκληση σου. Είμαι 28 ετών, καθηγητής Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού και διπλωματούχος προπονητής από την UEFA. Εργάζομαι ως προπονητής ποδοσφαίρου στη Σχολή του Ολυμπιακού στα Γλυκά Νερά στις κατηγορίες Κ14 και Κ16. Επιπλέον, με την ίδια ιδιότητα βρίσκομαι και στην αντρική ομάδα του ΑΣ Αστέρα Γλυκών Νερών. Παράλληλα διδάσκω στους φοιτητές του Τμήματος Επιστήμες & Τεχνικές Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού (STAPS), του Γαλλικού Κολλεγίου IDEF το μάθημα του Ποδοσφαίρου.

Αυτό που με οδήγησε στην προπονητική ήταν η αγάπη μου για το ποδόσφαιρο. Σε μικρή ηλικία ξεκίνησα να παίζω σε ερασιτεχνικά σωματεία με στόχο να καταφέρω μελλοντικά να φτάσω σε υψηλότερες κατηγορίες. Όμως, μετά τις σπουδές μου και την επαφή μου με την προπονητική, είδα μια άλλη πλευρά του ποδοσφαίρου, με περισσότερες προκλήσεις. Αντιλήφθηκα πως το μόνο που με γέμιζε ολοκληρωτικά ήταν να βοηθώ τους ποδοσφαιριστές να αναπτύσσονται, να βρίσκω λύσεις στα αγωνιστικά προβλήματα και να δημιουργώ ομάδες με συμβατότητα μεταξύ των προσωπικοτήτων των παικτών έτσι ώστε να αποδίδουμε στο μέγιστο ως σύνολο. Στο παιδικό ποδόσφαιρο αποτελεί πρόκληση και η ανάγκη σωστής διαπαιδαγώγησης των παιδιών για να γίνουν καλύτεροι αθλητές – άνθρωποι.

Προπονώντας καθημερινά παιδιά μικρής ηλικίας, νιώθεις φαντάζομαι και την ευθύνη να πλάσεις την προσωπικότητα τους εκτός από τις ποδοσφαιρικές τους ικανότητες;

Ποδοσφαιριστής χωρίς προσωπικότητα πάντα θα βρίσκεται αρκετά σκαλιά κάτω από εκείνα που θα μπορούσε να βρισκόταν. Η προσωπικότητα του αθλητή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι για εκείνον, η οποία έχει επίδραση και στους γύρω του. Τα χαρακτηριστικά αυτής, είναι που θα τον βοηθήσουν να δίνει προσοχή στα λόγια του προπονητή του για να βελτιώσει τα αδύναμα σημεία του, να επικοινωνεί καλύτερα με τους συμπαίκτες του για να συνεργάζεται μαζί τους, να κοπιάζει περισσότερο στην προπόνηση έχοντας την πειθαρχία που χρειάζεται, να παρακινεί τους συμπαίκτες του να παίξουν καλύτερα δείχνοντας τους παράλληλα σεβασμό και εκτίμηση κ.α.

Ποιες είναι οι αρχές σου ως προπονητής και γενικά η φιλοσοφία σου;

Θεωρώ πως η βασική αρχή ενός προπονητή ποδοσφαίρου είναι να βοηθήσει τα παιδιά να αγαπήσουν το ποδόσφαιρο. Αυτό θα το καταφέρει με συνεχή επικοινωνία, θετική ενίσχυση και θετικές εμπειρίες βάζοντας σε αυτές και τα λάθη τους διότι τα παιδιά δεν κάνουν λάθη, αποκτούν εμπειρίες. Η συμπεριφορά, οι γνώσεις του προπονητή προς τα παιδιά και η ελευθερία που θα τους προσφέρει είναι αυτές που θα κρατήσουν αναμμένη τη φλόγα μέσα τους. Από την άλλη πλευρά, οι βασικές αρχές που ζητώ από τους μικρούς μου αθλητές είναι η σοβαρότητα, η συγκέντρωση, η επιμονή και ο σεβασμός, εφόδια τα οποία θα τους βοηθήσουν να γίνουν καλύτεροι – δυνατότεροι, αθλητικά και πνευματικά.

Όσον αφορά την φιλοσοφία μου από πλευράς προπόνησης, έχω δεδομένη την συνεχή επαφή των παιδιών με την μπάλα.. κάθε επαφή με αυτήν είναι μια εμπειρία. Δίνω μεγάλη σημασία στα ερεθίσματα που θα μεταδώσω στους αθλητές μου για να αντιληφθούν τις δεξιότητες και την χρησιμότητα τους.  Επιπλέον, δίνω βάση στη ρεαλιστικότητα της προπόνησης για να αντιμετωπίζουν οι παίκτες καταστάσεις που θα συναντήσουν κατά την διάρκεια του αγώνα. Τέλος, δίνω έμφαση στην αγωνιστική συμπεριφορά των παικτών που δεν έχουν την μπάλα στα πόδια τους, άλλωστε όπως είχε πει και ο Johan Cruyff: ” Όταν παίζεις σε έναν αγώνα είναι στατιστικά αποδεδειγμένο ότι θα έχεις την μπάλα στα πόδια σου για περίπου τρία λεπτά κατά μέσο όρο, το σημαντικό λοιπόν είναι τι κάνεις τα υπόλοιπα 87 λεπτά”.

Από πλευράς τακτικής, δίνω τεράστια σημασία στον χώρο και στον χρόνο. Επιθετικά, με γοητεύει η εκμετάλλευση και των ένδεκα ποδοσφαιριστών κατά την διάρκεια της ανάπτυξης δημιουργώντας υπεραριθμίες για να έχω πάντα τις πιθανότητες με το μέρος μου με αποτέλεσμα να μειώνω την επίδραση του παράγοντα της τύχης.

Στην Ελλάδα έχουμε παρεξηγήσει την έννοια «ταλέντο». Τελικά τι χρειάζεται προκειμένου ένα παιδί να μην μείνει αιώνιο ταλέντο και να κάνει το επόμενο βήμα;

Αρχικά, να τονίσω πως υπάρχουν πάρα πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά την πορεία ενός παιδιού.

Θεωρώ πως ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία είναι η επιμονή, η δουλειά και η προσπάθεια στον μέγιστο βαθμό!

Τι να το κάνω το ταλέντο σου, αν βαριέσαι στην προπόνηση και δεν προσέχεις τον εαυτό σου (ύπνο, διατροφή κτλ.);

Τι να το κάνω αν ήδη θεωρείς πως είσαι ο καλύτερος παίκτης της ομάδας σου και έχεις έπαρση από μικρή ηλικία;

Τι να το κάνω αν παίζεις ποδόσφαιρο για να ανεβάζεις φωτογραφίες στο διαδίκτυο για να πάρεις likes από φίλους/φίλες;

Υπάρχουν πολλά «Τι να το κάνω;» και θεωρώ πως είναι σημαντικό να τα αποφύγει ένα παιδί για να μην παραμείνει αιώνιο ταλέντο.

Αν ασχοληθούμε εξ’ ολοκλήρου με την προπονητική πλευρά, η ανάπτυξη των φυσικών, ψυχικών και νοητικών ικανοτήτων με την σωστή μεθοδολογία προπόνησης και τα κατάλληλα ερεθίσματα θα βοηθήσουν το παιδί να αναπτύξει το ταλέντο του. Φυσικά, στη συνέχεια, μπαίνει κι ο παράγοντας ομάδα, η οποία με τη στήριξη, την εμπιστοσύνη και τον ανάλογο χρόνο συμμετοχής θα βοηθήσει το παιδί να ξεδιπλώσει το ταλέντο του.

Ποιο είναι το επίπεδο των ακαδημιών ποδοσφαίρου στην Ελλάδα; Μπορούν να ανταγωνιστούν αντίστοιχες του εξωτερικού;

Το επίπεδο των ακαδημιών ποδοσφαίρου στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει ανέβει και θα μείνω σε αυτό. Θα μπορούσα να πω διάφορα αρνητικά αλλά θα είχε νόημα; Από την στιγμή που υπάρχουν θετικά στοιχεία.. είναι σημαντικό να τα τονίζουμε για να υπάρχει θετική διάθεση και να προχωράμε προς τα εμπρός. Κακά τα ψέματα κάποιες χώρες είναι πολύ πιο μπροστά αλλά ο μικρός αδερφός πάντα κοιτάζει τον μεγάλο αδερφό για γίνει εξίσου καλός. Οπότε ας προσπαθήσουμε να μιμηθούμε για να χτίσουμε σταθερές βάσεις και στη συνέχεια να μεγαλώσουμε και εμείς με τη σειρά μας.

Ποιος ο ρόλος των γονιών ενός παιδιού που συμμετέχει σε μια ακαδημία;

Αρχικά, να αναφέρω πως όπως πρέπει ανά τακτά χρονικά διαστήματα να γίνεται εκπαίδευση των προπονητών με σεμινάρια κτλ., το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει και με τους γονείς. Θα δώσω μερικά παραδείγματα για να δείξω την έμμεση επίδραση που μπορεί να έχει ο γονιός στην επίδοση του παιδιού του. (βάζοντας πάντα το ίσως σε όλες τις εκδοχές).

Ένας γονιός που είναι αδιάφορος με το παιδί του ίσως να κάνει και το παιδί αδιάφορο για τα ενδιαφέροντα του. Ένας γονιός που είναι πιεστικός ίσως να δημιουργήσει ένα εσωστρεφές παιδί που να μην αντέχει την πίεση μετά από λίγα χρόνια.                                                                     

Ένας γονιός που είναι υπερπροστατευτικός ίσως δημιουργήσει ένα πολύ ευαίσθητο παιδί που δεν θα αντέχει την κριτική από τον προπονητή του ή τους συμπαίκτες του ή τους φιλάθλους.                                                                            

Όσο αφορά τις αρνητικές συμπεριφορές και την κριτική πολλών γονιών στις επιλογές του προπονητή, αρχικά πληγώνουν το άθλημα από την στιγμή που δεν είναι γνώστες του αντικειμένου αλλά και την ίδια μας την κοινωνία από την στιγμή που διδάσκουν στις νέες γενιές λανθασμένες συμπεριφορές.

Κατά την άποψη μου σε αυτόν τον τομέα δυστυχώς είμαστε πίσω… σίγουρα όμως υπάρχουν αρκετοί γονείς που είναι δίπλα στα παιδιά τους με άρτιο τρόπο, αποτελώντας έναν από τους λόγους που το παιδί τους έχει ταχύτατη βελτίωση εντός και εκτός γηπέδου.

Εκτός από προπονητής ακαδημίας, προπονείς και ανδρική ομάδα σε ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Αττικής. Βλέπεις την εξέλιξη των παιδιών σε ένα πιο ανταγωνιστικό επίπεδο ή στα ανδρικά πρωταθλήματα δεν υπάρχει χώρος για νεαρούς ποδοσφαιριστές;

Είναι σημαντικό ένας νεαρός ποδοσφαιριστής να έχει χρόνο συμμετοχής. Ειδικά στην περίπτωση που έχει υψηλούς στόχους, αναπνέει για αυτόν. Σίγουρα υπάρχει χώρος, με την οικονομική κρίση οι ομάδες το επιζητούν. Σαν χώρα έχουμε αποδείξει πως διαθέτουμε πολύ ταλέντο, δυστυχώς όμως στην ηλικία των 17-20 ετών το όνειρο συχνά σβήνει διότι η νοοτροπία επηρεάζει την απόδοση και κάπου εκεί όλα αλλάζουν. Μόνο ο καλός και πειθαρχημένος νεαρός ποδοσφαιριστής θα βρει χώρο και χρόνο, όσο θα δουλεύει σωστά τόσο θα ανταμείβεται. Η τύχη χρειάζεται.. αλλά όταν επιμένεις αργά η γρήγορα η στιγμή σου θα έρθει.

Από την πλευρά μας, οι προπονητές και οι ομάδες θα πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο φτιάχνουμε τα ρόστερ μας αλλά και τον τρόπο παιχνιδιού μας. Είναι απογοητευτικό να βλέπεις ομάδες να έχουν αρκετούς νεαρούς παίκτες και να παίζουν ξεπερασμένο ποδόσφαιρο.

Τελειώνοντας την κουβέντα μας, ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον ως προπονητής ποδοσφαίρου;

Επαγγελματικά, στόχος μου είναι κάθε προπονητικός χρόνος που θα περνά από πάνω μου να με βοηθά επιμορφωτικά στο να γίνομαι καλύτερος για να πραγματοποιώ βήματα προς τα εμπρός. Σίγουρα όλοι οι άνθρωποι κάνουμε σκέψεις για το μέλλον εκτός ορίων, αλλιώς θα ήταν και βαρετή η ζωή. Ίδωμεν!

Δημήτρης Αλεξόπουλος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Content is protected !!