Ταινίες & Σειρές

Atypical: Πώς ο αυτισμός χώρεσε σε μια σειρά!

Όλοι έχουμε συναντήσει ή διαβάσει για άτομα με υψηλής λειτουργικότητας αυτισμό. Γνωρίζουμε την ευαισθησία τους σε ήχους και φωτισμούς, το έντονο ενδιαφέρον που ενδέχεται να δείχνουν γιατί κάτι και τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς. Διακρίνονται για τις ξεχωριστές ικανότητες τους στις θετικές επιστήμες και τη μνήμη.

Πρόσφατα παρακολούθησα στο Netflix μια αξιόλογη σειρά, το Atypical , που εστιάζει στη ζωή ενός παιδιού με αυτισμό μέσα από τα μάτια του ίδιου του εφήβου. Μας διηγείται τις καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζει στο χώρο του σχολείου λόγω της περιθωριοποίησης του. Συμπάσχουμε στην προσπάθεια του να βελτιώσει την κοινωνικότητα και να φλερτάρει.

Παράλληλα εισχωρούμε στην οικογένεια του. Ζούμε την αγωνία της μάνας, που πάντα υπερπροστατευτική, φοβάται να τον αφήσει να δεθεί με κάποιον ή να πάει στο Πανεπιστήμιο. Συμπονάμε τον πατέρα που δυσκολεύεται να αποδεχτεί τα νέα δεδομένα μετά τη διάγνωση του γιου του και οπισθοχωρεί από φόβο ότι δε θα μπορέσει να τον στηρίξει. Σε αντίθεση με τη μάνα που πηγαίνει σε συλλόγους και μιλά ανοιχτά για τον αυτισμό, ο πατέρας φαίνεται να σαστίζει και γέρνει τις φτερούγες του προς κόρη. Σταδιακά, ο φόβος μετατρέπεται σε θέληση να στηρίξει το παιδί του και να αναπτύξουν την παραδοσιακή σχέση πατέρα και γιου.

Η αδερφή του Sam μετατρέπεται σε προστάτης του μεγάλου αδελφού στο σχολείο και προσπαθεί να διαχειριστεί τις ψυχικές της συγκρούσεις. Αγαπά τον αδερφό της, αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα να βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής όμως παράλληλα την πληγώνει που η μητέρα δεν μπόρεσε ποτέ να ισορροπήσει την προσοχή της  ανάμεσα στα δυο παιδιά της.

Ποιος μπορεί να τους κρίνει; Είναι ήρωες που ζουν που ανάμεσά μας.

Πολύ δυνατές συγκινητικές στιγμές με καλοβαλμένα κωμικά πλάνα που δε θίγουν αλλά ανακουφίζουν τον σκεπτόμενο θεατή που αναρωτιέται:

  • Πώς νιώθει ένα παιδί που οι συμμαθητές του δεν το προσκαλούν σε εκδηλώσεις, γιατί δεν μπορεί να διαχειριστεί τη δυνατή μουσική;
  • Πώς νιώθει μια μητέρα που δεν μπορεί να αποτρέψει το παιδί της από το να πληγωθεί από τον κόσμο;
  • Πώς νιώθει ένας πατέρας που επισκιάζεται από μια δυναμική μάνα;
  • Πώς νιώθει ένας αδερφός ή μια αδερφή που δεν πρόλαβε να μονοπωλήσει την προσοχή των γονιών του;

Την επόμενη φορά που θα συναντήσουμε έναν απ’ αυτούς τους χαρακτήρες στο σταυροδρόμι της ζωής μας, ας φροντίσουμε να δείξουμε το ανθρώπινο πρόσωπό μας.

Αν δεν μπορούμε να κρατήσουμε το χέρι τους στο δρόμο της ζωής… τουλάχιστον ας σταθούμε δίπλα κι όχι απέναντι!

Άννα Σιμιτσοπούλου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

error: Content is protected !!