• Ημερολόγιο

    Μικρές ιστορίες της Λίας Καραγιαννοπούλου: 3.”Ο Παππούς”.

    Έριξε μια αργή ματιά γύρω γύρω. Σιγουρεύτηκε ότι όλα τα παράθυρα ήταν κλειστά, ο γενικός του ρεύματος κατεβασμένος και το νερό κλειστό επίσης. Το σπίτι σχεδόν σφραγιζόταν κι εκείνος το αποχαιρετούσε. Είχε αποφασίσει να φύγει, να τ’αφήσει όλα πίσω και να φύγει. Δεν είχε προορισμό. Μόνο την πρόθεση είχε και λίγα πράγματα που θα έπαιρνε μαζί του. Άνοιξε την πόρτα, την έκλεισε πίσω του και ξεκίνησε χωρίς να κοιτάξει ξανά εκείνη την πόρτα που κάποτε άνοιξε τα όνειρά του.

  • Ημερολόγιο

    Μικρές ιστορίες της Λίας Καραγιαννοπούλου: 2. Χριστόφορος

    Η καλλιτέχνης και συγγραφέας Λία Καραγιαννοπούλου θα παρουσιάσει στους Blog-busters μια σειρά από ιστορίες…Ο “Χριστόφορος” είναι η δεύτερη ιστορία που δημοσιεύουμε.

    Ο Χριστόφορος! Μια άλλη κατηγορία ανθρώπου. Διαφορετικός. Ξεχωριστός Με μια ευγένεια παρεξηγήσιμη για την ποιότητά της και την αρρενωπότητά της. Ο μικρός τριών αγοριών που έχασαν τον πατέρα τους νωρίς. Εικοσιπέντε χρόνων η μάνα όταν έμεινε χήρα με τον Χριστόφορο μωρό ακόμα. Ναυτικός ο άντρας της. Τρία ταξίδια πρόλαβε, κι έκανε με τη Ρηνιώ και από ένα παιδί ενδιάμεσα. Στο τέταρτο πνίγηκε κι άφησε τη μικροαγορομάνα χήρα να τα βγάλει πέρα. Δεν ξανακοίταξε άλλον η Ρηνιώ παρά μόνο τ’αγόρια της τον Αρχοντή,τον Νικολή και τον Χριστόφορο και ο μικρός ο πιο ήσυχος απ’ όλους. Πιο ήσυχος κι απ’τη σιωπή. Πήρε θαρρείς τους λυγμούς της μάνας με το γάλα κι έπνιξε ο,τι κλάμα δικό του κι αν είχε. Είχε ένα πρόσωπο στρογγυλό κι άσπρο. Εκείνο το άσπρο της χλωμάδας που το τόνιζαν τα σκούρα κατσαρά του μαλλιά και τα μεγάλα μάτια του. Όμορφος ο μικρός Χριστόφορος μα ακόμα πιο όμορφος ο μεγάλος Χριστόφορος που είχε προσθέσει στο στόμα του έν’ απαλό χαμόγελο και μόνο γλυκούς λόγους. Γλυκόλαλος και ταλαντούχος ο μικρός. Της τέχνης πλάσμα και του Θεού. Ξεχωριστός κι ασύνδετος με τους δύο αδερφούς. Τρυφερός κι ευαίσθητος ο μικρός,”κλασσικά αγόρια” τα μεγάλα, της μπάλας και του κυνηγητού Φευγάτα τα μεγάλα και κοντά στη μάνα το μικρό. Δυο τρυφεράδες αγκαλιά μάνα και Χριστόφορος. Ευγενική και ταπεινή η Ρηνιώ, δίδαξε ήθος κι αγάπη στα παιδιά της. Μα ο Χριστόφορος είχε κι άλλες ευλογίες.

  • Αφιερώματα

    TOPAZ ART GALLERY: Χειροποίητα καλλιτεχνικά κοσμήματα και εικαστικές δημιουργίες!

    Καλώς ήρθατε στο TOPAZ ART GALLERY. Το Topaz είναι μια προσωπική επιχείρηση με υπεύθυνο τον Τάκη Κυριακόπουλο. Βρίσκεται στον χώρο του καλλιτεχνικού κοσμήματος και των ειδών τέχνης από το 1987. Τα κοσμήματα του είναι απλά και περίπλοκα, αστεία και σοβαρά, με όλη του την φαντασία να ταξιδεύει, σε πέτρινους δρόμους και σπίτια από μέταλλα. Το ασήμι, ο χρυσός, ο μπρούντζος και ο νεάργυρος είναι τα μέταλλα που τον εξουσιάζουν. Δέχεται στην φαντασία σας να γίνει δημιουργός, να δώσει χρώμα και αίσθημα.

  • Ημερολόγιο

    Μικρές ιστορίες της Λίας Καραγιαννοπούλου : 1.”Σπύρος”.

    Η καλλιτέχνης και συγγραφέας Λία Καραγιαννοπούλου θα παρουσιάσει στους Blog-busters μια σειρά από ιστορίες…Ο “Σπύρος” είναι η πρώτη ιστορία που δημοσιεύουμε.


    Πώς βρέθηκε καθισμένος στο παγκάκι ούτε που θυμόταν! Σαν να τον «πέταξε» ο Θεός η κι ο διάβολος ακόμα..εκεί. Αλλά πού ήταν το εκεί; Καθόταν σ’ ένα τσιμεντένιο παγκάκι κι είχε εμπρός του τη θάλασσα. Έστριψε το σώμα του προς τα αριστερά κι άρχισε να κοιτά γυρνώντας το σιγά σιγά τριγύρω. Γνώριμο το τοπίο…Άρχισαν οι εικόνες να γίνονται καθαρές και οικείες. Δεξιά του το Πασαλιμάνι, στο βάθος λίγο πιο αριστερά η Πειραϊκή, μπροστά του η θάλασσα κι αριστερά η Καστέλα. Ήταν εκεί που πήγαινε σχεδόν κάθε φορά που ήθελε να καθαρίσει την ψυχή του και το μυαλό του και τά άπλωνε στη θάλασσα. Πολλές φορές έβαζε και από ένα «θεματάκι του» σε κάθε ένα από τα εκπαιδευτικά βαρκάκια του Ιστιοπλοϊκού ομίλου που έβγαιναν στη θάλασσα εμπρός του και τα αρμένιζε μαζί τους. Πίστευε πώς έτσι γίνονταν πιο ελαφριά τα «βαριά» και λογικό βέβαια. Έπρεπε και τα βαρκάκια να αντέχουν το επιπλέον φορτίο. Ήταν ένα παιχνίδι που είχε φτιάξει με το μυαλό του. Μοίραζε τα όποια προβλήματα σε βαρκάκια και τα άφηνε αφού έβαζε στο κάθε βαρκάκι κάτι που να ξεχωρίζει το ένα από το άλλο. Έτσι, αφού μοίραζε ο,τι είχε να μοιράσει, περίμενε να δει ποιο βαρκάκι έβγαινε πρώτο στ’ ανοιχτά, ποιο δεύτερο ποιο τρίτο….. κι έτσι σημείωνε τις προτεραιότητες για τις λύσεις.

  • Αφιερώματα

    Γνωρίστε την καλλιτέχνη Λία Καραγιαννοπούλου μέσα από το βιβλίο: “Η Εύα του Κανενός”

    Η Εύα του κανενός της Λίας Καραγιαννοπούλου
    Η Εύα του κανενός της Λίας Καραγιαννοπούλου

    Πριν λίγο καιρό είχα την τύχη να γνωρίσω τη Λία Καραγιαννοπούλου με αφορμή την πολυσυζητημένη έκθεση τέχνης. Πρόκειται για την καλλιτέχνιδα με την αστείρευτη έμπνευση τόσο στη συγγραφή όσο και στην απτή δημιουργία.

    Η Λία Καραγιαννοπούλου έγραψε το βιβλίο “Η Εύα του Κανενός”, ένα βιβλίο που με ταξίδεψε στο παρελθόν της Εύας. Μια ιστορία ανθρώπινη, βαθιά αληθινή, η ζωή της Εύας κυλά γοργά στις σελίδες του βιβλίου και μας ταρακουνά συναισθηματικά.

  • Ημερολόγιο

    Επιλογή τα Θρησκευτικά στα σχολεία. Τα παράδοξα…

    Πρόσφατα η αρχή προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα έκρινε αντισυνταγματική την αναγραφή του θρησκεύματος και της ιθαγένειας στα στοιχεία που τηρούνται στο σχολείο, στους τίτλους και πιστοποιητικά σπουδών και στο πληροφοριακό σύστημα my school.

    Η απόφαση είναι η 28/2019 και επίσης επιτρέπει από την νέα χρονιά όσοι γονείς δεν επιθυμούν τα παιδιά τους να παρακολουθούν το μάθημα των θρησκευτικών να συμπληρώνουν στα σχετικά έντυπα εγγραφής του μαθητή ότι δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος και εξ’ αυτού επικαλείται λόγους θρησκευτικής συνείδησης για την απαλλαγή του από το μάθημα των θρησκευτικών.

  • Ημερολόγιο,  Σκέψεις & Λέξεις

    Τα τατουάζ της ψυχής

    Τα τελευταία χρόνια, τα τατουάζ ή η δερματοστιξία όπως είναι ο ελληνικός όρος, έχει καθιερωθεί στις προτιμήσεις ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων. Διάφορα σχέδια και μοτίβα αποτυπώνονται στο δέρμα.

    Πολλοί προτιμούν φράσεις ή «μότο» που τους έχουν βοηθήσει να ξεπεράσουν δύσκολες καταστάσεις στη ζωή τους. Όλοι μας έχουμε τέτοιες φράσεις που έχουν σημαδέψει προσωπικές μας στιγμές και έχουν μείνει χαραγμένες στη ψυχή μας. Για αυτές τις φράσεις θα μιλήσουμε, τα «τατουάζ της ψυχή».

  • Αφιερώματα,  Βιβλιοπροτάσεις,  Ημερολόγιο

    Ζωρζ Σαρή, ένας ανεκτίμητος, λογοτεχνικός θησαυρός!

    Υπάρχουν παιδιά που από μικρή ηλικία λατρεύουν το διάβασμα! Πολλές φορές διατείνομαι πως σε αυτό συμβάλλει η εικόνα του γονέα που διαβάζει στον ελεύθερο χρόνο του, αποτελώντας έτσι το κατάλληλο πρότυπο μίμησης. Ένας ακόμη παράγοντας είναι το έναυσμα- το βιβλίο κλειδί- που θα βρεθεί στα χέρια του παιδιού και θα του ανοίξει τις πόρτες στον κόσμο του φανταστικού και της μυθοπλασίας.

    Τι κι αν έβλεπα τους δικούς μου να διαβάζουν, τι κι αν μου πρότειναν κλασικά βιβλία όπως«Ο Γέρος και η Θάλασσα», «Η καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά», «Τα ψηλά βουνά»… τα ολοκλήρωνα πάντοτε με βαριά καρδιά κι υποχρεωτικό χαρακτήρα.

  • Αφιερώματα

    Active Member: Τραγούδα μας να φύγει το σκοτάδι!

    Avtive Member, αφιέρωμα
    Active Member

    Θα ταξιδέψω πίσω στον χρόνο νοερά να ανασκαλίσω μνήμες από το 1994. Στεκόμουν λίγο μετά την Πλατεία Ελευθερίας στο Πέραμα και μέσα από ένα σπίτι άκουσα να παίζει δυνατά ένα τραγούδι…τότε ήμουν μόλις 11 χρόνων, δεν γνώριζα το μουσικό ταξίδι που θα  ξεκινούσε.

    Ένας ωκεανός από στίχους που έμελλε να γίνει τρόπος ζωής. Θα σας μιλήσω για τους Active Member, τον Μιχάλη Μυτακίδη γνωστό ως B.D. Foxmoor και την Γιολάντα Τσιαμπόκαλου (Sadahzinia). Δεν θα γράψω την μέχρι τώρα πορεία τους. Αλλά όπως τους έζησα 25 χρόνια τώρα.

  • Αφιερώματα

    Ένα γράμμα για την Αλίκη!

    Αλίκη Βουγιουκλάκη, συλλογή
    Αλίκη Βουγιουκλάκη, συλλογή

    Σήμερα συμπληρώνονται 23 χρόνια από τη μέρα που μας άφησες. Δε θα ήθελα να γράφω ένα ακόμη αφιέρωμα! Μα ποιος άλλωστε δε γνωρίζει την Αλίκη Βουγιουκλάκη; Πώς να χωρέσουν όλα όσα έζησες και δημιούργησες σε λίγες μόνο σειρές! Προτίμησα λοιπόν να γράψω ένα γράμμα και να το στείλω στον Παράδεισο!

    Αλίκη μου,

    Θέλω να ξέρεις πως έχεις ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου και θα σου εξηγήσω γιατί! Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή!

    Όταν ήμουν μικρή, όπως κάθε κοριτσάκι, έτσι κι εγώ σ’ έβλεπα στην τηλεόραση και χόρευα σούστα στο γάμο σου με τον Βροντάκη! Το 1992, ήρθα στο θέατρο για να σε δω στην “Κυρία δε με μέλλει”. Ήμουν 3,5 ετών και δεν με άφησαν να μπω. Όμως ο πατέρας μου δεν το έβαλε κάτω, ήξερε πόσο πολύ ήθελα να σε δω! Δε θα ξεχάσω τη στιγμή που βγήκες στη σκηνή, σαν όνειρο το θυμάμαι! Μετά από λίγο αποκοιμήθηκα κι ακόμη να ξέρεις το κρατάω στη μητέρα μου που δε με ξύπνησε!

error: Content is protected !!