• Ημερολόγιο

    30. Ή αλλιώς τέταρτη δεκαετία.

    Happy Birthday

    Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή….

    Γεννήθηκα το 1989. Με άλλα λόγια λοιπόν και με απλά Μαθηματικά, πλέον είμαι και επίσημα 30 χρονών. Δεν ξέρω αν φταίει η έναρξη της νέας δεκαετίας ή το μηδέν στο τέλος του αριθμού, αλλά στο μυαλό μου τα 30 ήταν πάντα ένας αριθμός αναφοράς, ένα κομβικό σημείο για τη ζωή μου.

    Σε κάθε περίπτωση με κυρίευε ένα άγχος. Γιατί άγχος; Σίγουρα όχι γιατί θεωρώ ότι τα 30 αποτελούν το ηλιακό όριο για να έχει κατασταλάξει κάποιος προσωπικά και επαγγελματικά. Μάλιστα,θα μπορούσε κανείς να πει ότι αυτή η ρευστή πλην ψεύτικη πραγματικότητα αποτελεί μια σχεδόν δογματική στερεοτυπία που βιώνει ο μέσος Έλληνας σε κάθε πέρασμα μιας δεκαετίας. Ωστόσο εξακολουθώ να τρομάζω και μόνο στην ιδέα.

  • Εκθέσεις

    365 d

    Κάθε εικαστικό προϊόν ή δρώμενο αποτελεί μιαν ολοζώντανη μαρτυρία των εμπειριών, των σκέψεων, των ιδεών, των συναισθημάτων και της κουλτούρας του κάθε καλλιτέχνη. Πηγή έμπνευσης μπορεί να αποτελούν παρελθοντικά βιώματα ή/και παροντικές καταστάσεις – είτε πιο απλές και καθημερινές, είτε πιο σύνθετες – οι οποίες δεν έχουν κάνει τον κύκλο τους. Δεν υπάρχουν διακριτές και δυσδιάκριτες εικόνες. Η ερμηνεία των ξεκινά από και καταλήγει στον ψυχισμό του θεατή-παρατηρητή.

  • Αφιερώματα

    Η φωλιά των “Δράκων”

    Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019 , 18.00 μ.μ.

    Η Παρασκευή έφτασε. Μαζί με αυτή, λίγο περισσότερος ύπνος, μία βόλτα στο κέντρο της Αθήνας και ένας μεσημεριανός περίπατος κοντά στη θάλασσα για να αδειάσει το μυαλό. Συνηθίζω να κάνω τα ψώνια μου το απόγευμα της Παρασκευής, γιατί βλέπω  τον κόσμο να ψωνίζει με μεγαλύτερη ευλάβεια και όχι τόσο διεκπεραιωτικά.

    Παγκράτι. Φιλολάου.

    Βρίσκομαι σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους του Παγκρατίου. Δεν έχει κίνηση. Σταματάω ακριβώς μπροστά από την πιο πολύχρωμη γωνιά της περιοχής. Ολόφρεσκα φρούτα και λαχανικά, όσπρια κάθε λογής, γαλακτοκομικά και αλλαντικά, μέλι και παραδοσιακά προϊόντα από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας σου μαγνητίζουν το βλέμμα και σε κάνουν να θες να κάνεις βόλτα μπροστά απ’ όλα τούτα τα σπουδαία που βρίσκονται στους πάγκους. «Τα μαναβάκια» είναι μία οικογενειακή επιχείρηση που καλά κρατεί από το 1973. Η ευγένεια των ιδιοκτητών αποτελεί σταθερή οικογενειακή αξία και σε κάνει να θες να πας και να ξαναπάς γιατί νιώθεις οικειότητα, ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη. Ωστόσο, κάθε γενιά έχει αφήσει το δικό της μοναδικό στίγμα.

  • About Us

    To know us better…

    Editor

    Καλώς ήρθατε! Είμαι η Άννα και έμπνευση μου για κάθε νέο μου εγχείρημα είναι τα παιδιά! Είναι ολοφάνερο… είμαι Δασκάλα σε Δημοτικό σχολείο κι αυτή είναι η μεγαλύτερη πηγή της δημιουργικής μου διάθεσης!  Έχω σπουδάσει Κοινωνιοβιολογία & Νευροεπιστήμες ενώ παράλληλα έχω εξειδίκευση στην Εκπαιδευτική Ψυχολογία.

    Παροτρύνοντας τους μαθητές μου να ακολουθούν τα όνειρα τους συνειδητοποίησα πως κάπου είχα καταχωνιάσει κι ένα δικό μου όνειρο που ζητούσε να βγει στο φως. Όταν πέρασα στο Πανεπιστήμιο είχα μια κρυφή επιθυμία, να γράφω για κάποιο περιοδικό ή εφημερίδα. Ο καιρός πέρασε σπουδάζοντας και δημιουργώντας  μαζί με τα παιδιά. Γράφοντας παραμύθια, ποιήματα, θεατρικά ξεπήδησε και πάλι εκείνο το όνειρο. Συνειδητοποίησα πόσο πολύ μ αρέσει να αφηγούμαι ιστορίες και να μοιράζομαι σκέψεις και συναισθήματα, όπως ακριβώς κάνω και στην τάξη! Σκέφτηκα λοιπόν πως το διαδίκτυο μπορεί να χαρίσει στα άρθρα μου τη φωνή που ζητούσα κι έτσι οργάνωσα αυτό εδώ το blog. Συνεργάτες μου σ αυτήν την προσπάθεια είναι αξιόλογοι  άνθρωποι που έχω τη χαρά να  ονομάζω φίλους. Αγαπώ πολύ τη λογοτεχνία, την ποίηση και τον κινηματογράφο. Η μουσική και ο χορός είναι  κομμάτια της ζωής μου. Έχω κι άλλες μεγάλες αγάπες αλλά θα τα μοιραστώ όλα μαζί σας με τον καιρό.

error: Content is protected !!